เมื่อก่อนไม่เคยคิดที่จะมานั่งเล่นเน็ตในวันที่ว่างเขียนบล็อกมากมาย
เพราะคิดว่าเป็นสิ่งที่ยุ่งยากและน่ากลัว...ในคนที่เป็นมือใหม่
เหมือนเมื่อก่อนไม่คิดว่าจะได้เป็นพยาบาลใครจะรู้ว่าเด็กตัวเล็กๆผอมและบอบบางแถมไม่ค่อยมีความมั่นใจในตัวเอง
และได้เข้าไปอยู่ในแวดวงการศึกษาตั้ง2ปีที่ได้เรียนในสถาบันแห่งหนึ่ง
และคิดว่าจบแล้วอยากเป็นครูอนุบาล..เพราะเด็กเล็กๆวัยอนุบาลน่ารักมากๆๆ
แต่ชีวิตคนเราไม่มีอะไรที่แน่นอน..มีอะไรที่พลิกผันได้เสมอ
วันนี้ทำให้เรามาทำงานในอีกด้านหนึ่งคือพยาบาล
ถ้าถามว่าชอบมั๊ยก็บอกว่าชอบและมีความสุขกับการทำงานมาก
ถึงงานจะเป็นการดูแลผู้ป่วยด้านร่างกายเป็นหลักแต่อีกด้านหนึ่ง
ต้องดูแลด้านจิตใจของคนที่เข้ามารับการรักษาในโรงพยาบาล
รวมทั้งครอบครัวของผู้ป่วยด้วยเป็นการดูแล
แบบองค์รวมกาย-จิต-สังคม
และก็มีความมุ่งมั่นว่าอย่างน้อยเมื่อเรามีโอกาสได้ทำอะไร
เพื่อคนอื่นบ้างถึงจะน้อนนิดก็ยังดีกว่า
เราไม่ได้ทำอะไรให้กับคนอื่นเลย
ถึงแม้การเขียนบล็อกของเราจะดูเรียบง่ายเหมือนเด็กๆเขียน
ก็หวังว่าคงมีสักเรื่องที่มีคนเข้ามาอ่านแล้วได้ใช้ประโยชน์บ้างนะคะ
